اي نسيم از بر اين شمع مكش دامن ناز

mr-bikas — Fri, 15 Aug 2008 20:44:52 GMT

ییییی

mr-bikas — Thu, 08 Nov 2007 13:58:18 GMT

من دیگه نمیام

اگه کسی دلش تنگید یا خواست چیزی بپرسه تلفن

من ۰۹۱۲۴۶۵۳۵۷۱

۰۹۳۶۸۷۷۹۹۹۶

۷ شب تا ۹ شب

به خدا می سپارمتون

به روز

mr-bikas — Wed, 12 Sep 2007 14:21:54 GMT

این وبلاگ تا اطلاع ثانوی به روز نمی شود

خدا نگهدار

دولت

mr-bikas — Thu, 23 Aug 2007 07:05:18 GMT

یه روز یک پسر کوچولو که می خواست انشا بنویسه از پدرش می پرسه: پدر جان! لطفا برای من بگین سیاست یعنی چی؟ پدرش فکری می کنه و میگه: بهترین راه اینه که من برای تویه مثال در مورد خانواده خودمون بزنم که تو متوجه سیاست بشی.

من حکومت هستم.چون همه چیز رو در خونه من تعیین می کنم.مامانت دولت هست.چون کارهای خونه رو اون اداره می کنه.کلفت مون ملت مستضعف و پا برهنه هست.چون از صبح تا شب کار می کنه و هیچی نداره. تو روشنفکری چون داری درس می خونی و پسر فهمیده ای هستی.داداش کوچیکت که 2 سالشه,نسل آینده است.امیدوارم متوجه شده باشی که منظورم چی هست و فردا بتونی در این مورد بیشتر فکر کنی.

پسر کوچولو نصف شب با صدای برادر کوچکش از خواب می پره,میره به اتاق برادر کوچکش و میبینه زیرش رو کثیف کرده و داره توی گه خودش دست و پا می زنه. می ره توی اتاق خواب پدر و مادرش و میبینه پدرش توی تخت نیست و مادرش به خواب عمیقی فرو رفته و هر کاری می کنه مادرش از خواب بیدار نمی شه.می ره توی اتاق کلفتشون که اون رو بیدار کنه,میبینه باباش توی تخت کلفتشون خوابیده و داره ترتیب اون رو میده. میره و سر جاش می خوابه و فردا صبح از خواب بیدار میشه.

فردا صبح باباش ازش می پرسه: پسرم! فهمیدی سیاست چیه؟ پسر میگه: بله پدر, دیشب فهمیدم که سیاست چی هست.سیاست یعنی این که حکومت ترتیب ملت مستضعف و پابرهنه رو میده,در حالی که دولت به خواب عمیقی فرو رفته و روشن فکر هر کاری می کنه نمی تونه دولت رو بیدار کنه,در حالی که نسل آینده داره توی گه خودش دست و پا می زنه!! .

کاش امتداد لحظه ها تکرار دوباره با تو بودن بود

mr-bikas — Sun, 05 Aug 2007 08:46:18 GMT

امشب از آسمان دیده تو روی شعرم ستاره می بارد

در زمستان دشت کاغذها پنجه هایم جرقه می کارد

شعر دیوانه تب آلودم شرمگین از شیار خواهشها

پیکرش را دوباره می سوزد عطش جاودان آتش ها

آری آغاز دوست داشتن است گرچه پایان راه ناپیداست

من به پایان دگر نمی اندیشم که همین دوست داشتن

زیباست

آه بگذار گم شوم در تو کس نیابد دگر نشانه من

روح سوزان و آه مرطوبت بوزد بر ترانه من

دانی از زندگی چه می خواهم من تو باشم...تو...پای تا

سر تو

زندگی گر هزار باره بود بار دیگر تو...بار دیگر تو

آری آغاز دوست داشتن است گرچه پایان راه ناپیداست

من به پایان دگر نمی اندیشم که همین دوست داشتن

زیباست

فرق

mr-bikas — Sat, 23 Jun 2007 08:44:18 GMT

امروزم یکی از روزای خداست فرقی با روزای دیگه نداره می خوام امروز حرف دلم رو بگم

میگن خدا هم تنهاست اما من میگم خدا تنها نیست خدا اون همه فرشته اون همه هوری اون همه بندگان نیکش پیششن

یکی میگفت خدا خیلی مهربونه ولی وقتی به دورو ورم نگاه میکنم و غم و غصه خیلی از بنده هاشو دیدم یقین پیدا کردم که اینطوری نیست دلمون خوشه به وعده هایی مثل قیامت یا ظهور اقا

اما میدونستید اولین شهری که به مخالفت همین مرد بزرگ برمیخیزد کدام شهر است .شهر مقدس قم البته اگه ظهوری باشه

من هیچ وقت نتونستم برای خودم جواب درستی از این

نامساوی ها بگیرم

نا برابریهای بین انسانها

فرق بین کاخ نشین و گدا فرق بین زیبا و زشت

اگه ظاهر مهم نیست پس چرا همه پیامبران زیبا ترین بودن در جامعه خویش

....... گنگ ....... نامفهوم ...... سرگردان........

اهنگ دروغ از حامد ملک لو

نامهربون از غزل

سبب منم از شادمهر

زمونه غریب از حمید

جدی نگیرید

mr-bikas — Wed, 06 Jun 2007 10:34:18 GMT

جدی نگیرید

دست مرگ در راه است ، پاي مرگ نزديك است

آسمان تقديرم ابري است و تاريك است

مرهم درد دل من مرگ من است

زندگی در حسرت و زجر٬ باعث ننگ من است...

وقت آن شد مرگ آيد از پس اين عمر دراز

مرگ را در آغوش...

مرگ را در بر خود مي بينم!!!

بايد يک روز گذشت از کوچه ارواح خبيث

تا که آزاد شوم زين مردمان حرف و حديث...

وقت آن شد آشکارا شود اين راز و نياز

مرگ را در آغوش...

مرگ را در بر خود می بينم!!!

دعوت مرگ من امروز گواه درد است

سنگ گورم بنهيد٬ هوا بس سرد است!!!

و به پايان سفر نزديکم

و من از جمع شما خواهم رفت!!!

میروم تا هم آغوشی مرگ٬

تا هجوم هجرت٬

تا که اندوه شما راحتم بگذارد!!!

و چه احساس لطيفی است عروج!!!

مرگ را در آغوش...

مرگ را در بر خود می بينم!!!

زبانم را نمیفهمی نگاهم را نمیبینی

زاشکم بیخبر ماندی و آهم را نمیبینی

سخنها خفته در چشمم نگاهم صد زبان دارد

سیه چشما!مگر طرز نگاهم را نمیبینی

گناهم چیست جز عشق تو

روی از من چه میپوشی؟

مگر ای ماه!چشم بیگناهم را نمیبینی؟

راهي نمي بينم و آينده پنهان است

mr-bikas — Sun, 27 May 2007 18:28:18 GMT

خدايا

راهي نمي بينم و آينده پنهان است.

اما مهم نيست ، همين كافي ست

كه تو همه چيز را مي بيني و من تو را

زماني که از مادر متولد شدم صدايي در گوشم طنين انداخت که گفت : تا آخر عمر با تو هستم.از او پرسيدم تو کي هستي؟جواب داد:من غم هستم و من آن لحظه گمان کردم غم عروسکي است که ما با آن سرگرم مي شويم ولي اکنون که مفهوم جدايي را درک مي کنم ....فهميدم که ما عروسکي هستيم بازيچه غم!!!!!!

2 روز دیگه

mr-bikas — Mon, 14 May 2007 14:18:18 GMT

۲روزدیگه تولدم هستش این قالب موقتیه

من کادو میخوام

تو مثل راز پاييزي و من رنگ زمستانم

چگونه دل اسيرت شد

قسم به شب نمي دانم

تو مثل شمعداني ها پر از رازي و زيبايي

و من در پيش چشمان تو مشتي خاك گلدانم

تو دريايي تريني آبي و آرام و بي پايان

و من موج گرفتاري اسير دست طوفانم

تو مثل آسماني مهربان و آبي و شفاف

و من در آرزوي قطره هاي پاك بارانم

نمي دانم چه بايد كرد با اين روح آشفته

به فريادم برس اي عشق من امشب پريشانم

تو دنياي مني بي انتها و ساكت و سرشار

و من تنها در اين دنياي دور از غصه مهمانم

-------------------------------------------------------------------------

اکنون که شب از نيمه گذشته

و سکوت هم جا را فراگرفته

تاريکي و ظلمت سايه خود را بر سر شهر افکنده

و همه در خواب ناز کتم عدم فرو رفته اند

من با مهتاب سخن مي گويم

از تو از محبت و مهربانيت

از عشق، دوست داشتن و صداقت تو

از دستان پر مهر و آغوش پر محبت تو

از ثانيه ها، دقايق و ساعت هاي سخت و ملال آور جدايي و تنهايي

از اينکه هر روز صبح به اميد شنيدن صداي گرم و مهربانت از خواب بيدار مي شوم

از روزهايي که با خيال و روياي با تو بودن سر مي کنم

از چشمان خسته و مضطرب خود و از شب زنده داري هاي خود

از اميد وصال و از حضور تو برايش مي گويم

حضور تو که دليلي شده تا روزهاي سخت تنهايي را سپري کنم

حضور تو که باعث شده دنياي پوچ و بي ارزش را تحمل کنم

آري از حضور گرم تو برايش مي گويم که روح سرد آدمهاي اطرافم را آب کرده

از حضور تو برايش مي گويم که روزنه اميد را در دلم روشن کرده

از حضور تو مي گويم که مرا از بايدها و شايدها و خوشي هاي زودگذر جدا کرده

و به عالمي ديگر کشانده و روحم را به پرواز در آورده

و از شور و شعفي که به خاطر حضور تو در وجودم، ايجاد شده برايش مي گويم

اما چند شبي است که تنها هستم و در سکوت تنهايي غرق شدم

چند شبي است که مهتاب درپشت ابرها پنهان شده

و مهتاب را براي شنيدن حرفهايم پيش کش نمي کند

گويي پنداشته ديگر تنها ماه موجود در دنيا نيست

حال ديوار را شريک خود قرار دادم و با او سخن مي گويم

تا اگر از دوست داشتن خودم نسبت به تو برايش گفتم از حسودي نرود

و اگر از غم و درد دوري و هجران و فراق برايش گفتم

از شدت دردهام کمر خم نکند و تنهايم نذارد

فرق ادما

mr-bikas — Fri, 11 May 2007 09:43:10 GMT

شبي مست رفتم اندر ويرانه اي
ناگهان چشمم بيافتاد اندر خانه اي نرم نرمک پيش رفتم

در کنار پنجره تا که ديدم صحنه ي ديوانه اي
پيرمردي کور و فلج درگوشه اي
مادري مات و پريشان همچنان پروانه اي
پسرک از سوز سرما ميزند دندان به هم
دختري مشغول عيش و نوش با بيگانه اي
پس از ان سوگند خوردم مست نروم بر در خانه اي
تا که بينم دختري عفت فروشد بهر نان خانه اي

معلم پای تخته داد می زد
صورتش از خشم گلگون بود
و دستانش به زیر پوششی از گردپنهان بود
ولی ‌آخر کلاسی ها
لواشک بین خود تقسیم می کردند
وان یکی در گوشه ای دیگر جوانان را ورق می زد
برای آنکه بی خود های و هو می کرد و با آن شور بی پایان
تساوی های جبری رانشان می داد
خطی خوانا به روی تخته ای کز ظلمتی تاریک
غمگین بود
تساوی را چنین بنوشت
یک با یک برابر هست
از میان جمع شاگردان یکی برخاست
همیشه یک نفر باید به پا خیزد
به آرامی سخن سر داد
تساوی اشتباهی فاحش و محض است
معلم
مات بر جا ماند
و او پرسید
گر یک فرد انسان واحد یک بود آیا باز
یک با یک برابر بود
سکوت مدهوشی بود و سئوالی سخت
معلم خشمگین فریاد زد
آری برابر بود
و او با پوزخندی گفت
اگر یک فرد انسان واحد یک بود
آن که زور و زر به دامن داشت بالا بود
وانکه قلبی پاک و دستی فاقد زر داشت
پایین بود
اگر یک فرد انسان واحد یک بود
آن که صورت نقره گون
چون قرص مه می داشت
بالا بود
وان سیه چرده که می نالید
پایین بود
اگریک فرد انسان واحد یک بود
این تساوی زیر و رو می شد
حال می پرسم یک اگر با یک برابر بود
نان و مال مفت خواران
از کجا آماده می گردید
یا چه کس دیوار چین ها را بنا می کرد ؟
یک اگر با یک برابر بود
پس که پشتش زیر بار فقر خم می شد ؟
یا که زیر صربت شلاق له می گشت ؟
یک اگر با یک برابر بود
پس چه کس آزادگان را در قفس می کرد ؟
معلم ناله آسا گفت
بچه ها در جزوه های خویش بنویسید
یک با یک برابر نیست

خسرو گلسرخی

خدا وندا

اگر روزی بشر گردی
زحال بندگانت با خبر گردی

پشيمان می شدی از قصه خلقت از انجا بودنت
از اينجا بودنت
خداوندا
اگر روزی از عرشت به زير ايی
لباس فقر پوشی
اگر روزی غرورت را برای لقمه ای به زير پای نا مردان فروريزی

زمين و اسمان را کفر گويی
خدا وندا
اگر با مردم در اميزی . شتابان در پی روزی
زپيشانی عرق ريزی

شبی ازرده و خسته

گهی دست و زبان بسته
زمين اسمان را کفر می گويی
خدا وندا
اگر در ظهر تابستان. کنر سايه بی پايان
تن خود را به سوی خواب و
و قدری ان طرف ترعمارتهای مرمرين بينی
واعصا بت برای سکه ای اين سو ان سو

در روان باشد

شايد هر رهگذر از درونت با خبر باشد
زمين و اسمان را کفر می گويی
خداوندا
اگر بشر گردی زحال بندگانت با خبر گردی
پشيمان می شدی از قصه خلقت
از اين جا بودنت
از انجا بودنت
راستی نمی گويی الهی العوف